Hoe wordt Terbank klooster van de Dominikanessen?

In 1858 kwamen er enkele Dominikanessen naar Leuven door het toedoen van Juffrouw Julia Van der Schriek. Deze juffrouw, reeds derde ordelinge van Sint Dominicus, wilde opnieuw een klooster van Dominikanessen te Leuven. Met medewerking van pater Provinciaal Rouard de Card en Pater Generaal Jadel kwamen die zusters uit de congregatie van H. Catharina van Sienna te Bonnay (Frankrijk). Ze vestigden zich in de Rattemanspoort (Parijsstraat). In juli 1858 sloten zich zeven Belgische zusters bij de vijf Franse zusters aan, onder wie van het H. Kruis. de bedoeling was zieke en gebrekkige kinderen te aanvaarden. Men moest spoedig meer plaats hebben en zo werd op 2 januari 1859 terbank aangekocht met 3 hectaren grond, van de familie de Meville; Op 6 oktober 1859 kwamen de zusters uit Leuven naar de Priorij. Er werd een aanvang gemaakt met het bouwen van een klooster en een kerk.

Daarvoor had de hertog van Arenberg met de Franse zusters een financieel akkoord van lening gesloten. Dit akkoord verviel in 1874. Zuster Maria Dominica stierf in september 1861. Er waren reeds moeilijkheden begonnen. Waarom moest Terbank afhangen van een Franse Congregatie? De familieleden van de Belgische zusters waren daarover ontevreden. Men begon financiële overeenkomsten, die gemaakt waren met de Franse Congregatie, te verbreken. Maar tegelijkertijd was er ook tegenwerking vooral van de liberale zijde. Zes van de Belgische zusters gingen weg, wat tot gevolg had dat de familie hun bruidschat terug eiste en er grote armoede was te Terbank.
Anticlerikale bladen van Leuven schreven scherp tegen de zusters, vooral tegen de Franse zusters. We lezen daarover in de "Godsdienstige week van Gent".
De toestand kon zo niet blijven en als raadgever van de H.Harten te Leuven, een oplossing. Het kwam tot een akkoord met de zusters Dominikanessen van Engelendale te Brugge.